33…
bir insanın en mutlu olduğu yaş 33 müş. ben demiyorum İngiltere’de yaşayan bir takım amcaların teyzelerin yaptığı araştırmalar söylüyor. ki hiç anlamam nereden akıllarına geliyor bunu araştırmak? (gerçi anlamamam normal, anlayabilecek kapasiteye sahip olsam şu an başka yerlerde olurdum. Konu tamamen benim minnak beynimle alakalı )
araştırma sonucu yüzde olarak insanlar en çok 33 yaşlarını mutlu mesut çiçekli böcekli geçirmişler. yani benim daha mutluluğu bulmama 3 sene falan var. (daha 30 yaş bunalımımla alakalı bir satır bile yazmadım gerçi 33’e atlayarak seni görmezden geliyorum yeni yaşım. ) beni ne mutlu edebilir şu andan daha fazla düşündüm bu haberi okuyunca 3-5 sn. (işte insan 30 olunca kendini neyin mutlu edeceğini çok düşünmesine gerek bile kalmıyor çünkü orada ampul gibi yanıyor)
ve aşk dedim..
yok yok para dedim..
ay hayırr yahu aşk olmadan parayı ne yapayım dedim..
yoo yoo para var huzur var dedim..
yani anlayacağınız üzere 20 yaşında hayattan ne bekliyorsan 10 sene sonra da aynı şeyi bekliyorsun. buralarda değişen hiç bir şey yok. olmayacak. ama son kararımı merak edenler var ise aşk diyorum sanırım. çünkü yeterince para kazanıyorum. yani en azından kirayı ödeyebiliyorum. geri kalan ihtiyaçlar yukarıdan uzanan bir el ile gizemli bir şekilde hallediliyor. =) tanrım sen herkese bi el uzat..amenn.. neyse konuyu sapıtmayalım. şimdi ben aşkı unutalı 2 sene oldu. bi de 33 yaşında bulacağımı hayal edersem koy üstüne 3 sene daha etti mi sana 5 sene.. öhh 5 diyorum beeşşş.. koskoca 5 sene.. kusura bakmayın daha fazla yazamayacağım.. biraz depresyona gireyim 3 seneye çıkarım..